از عیب و ایراد های کسی که قرا است عمرت را با او سر کنی هر چه کمتر بدانی بهتر است.

در هر دلبستگی و علاقه ای هم قدردانی وجود دارد و هم خودبینی.

نفست را بگیر تا بتوانی آتشت را فوت کنی.

هر احساسی را باید تابع عقل کرد.

شخصیت های بغرنج تر قابل تامل ترند . لااقل این یک حسن را دارند.

اگر فکر آدم به سرعت خوانده شود لطفی ندارد ، حتی باعث تاسف است.

شعر خوراک عشق است.

تسلیم شدن بدون اعتقاد ، معنی اش تفاهم نیست.

نفرتی که از بین نرود ،عیب است.

در هر شخصیتی نوعی گرایش به چیزهای بد وجود دارد ، نوعی عیب و نقص مادرزاد ، که حتی با بهتر ین تعلیمات هم از بین نمی رود.